آرام و خسته در کوچه های انتظار پرسه می زدم
می خواهم با محبت مرا در اغوش مهربانت بگیری
من بیقرار یک لحظه در کنار تو آرام گرفتن هستم
دلتنگ لحظه ی دیدارت هستم
مهربانم من به عشق تو زنده ام و در کوچه های غم در
حسرت عشق تو نشسته ام
اگر بیایی عشق تو مرا از سراب تنهایی نجات می دهد
عشق تو به روح و جان من زندگی دوباره می بخشد
تو بودی که با آمدنت در قلبم مرا از کوچه پس کوچه های

انتظار رهایی بخشیدی
می خواهم دستم را در دستان گرمت بگذارم و سرم را بر روی
شانه های پر مهرت بگذارم و در آغوشت آرام جای گیرم
تا مرهم سختی های این سالهای انتظارم شوی
چه آرامشی دارم وقتی کنارت هستم عزیزم
این تو بودی که عاشقانه در قلبم نشستی پس تا همیشه
در کنارم بمان.
بیا و با آمدنت تکیه گاه دلواپسی هایم باش من عاشق توام
و به عشق تو زندگی را در قلیم زنده می کنم.
خواهم دستم را در دستان گرمت بگذارم و سرم را بر رویم می
شانه های پر مهرت بگذارم و در آغوشت آرام جای گیرم و
بوسه ای بر لبهای پر از عشقت بگذارم

يك روز مي بوسمت ! فوقش خدا مرا مي برد جهنم ! فوقش مي شوم ابليس . آنوقت تو هم به خاطر اينكه يك ابليس تورا بوسيده جهنمي مي شوي . جهنم كه آمدي من آنجا پيدايت مي كنم و از لج خدا هر روز مي بوسمت ! واي خدا چه صفايي پيدا مي كند جهنم .....

يك روز مي بوسمت ! پنهان كردن هم ندارد . مثل خنده هاي تو نيست كه مخفي شان مي كني يا مثل خواب ديشب من كه نبايد تعبير شود ، مثل نجابت چشمهاي تو است ، وقتي كه توي سياهي چشمهاي من عريان مي شوند . عرياني اش پوشاندني نيست ، پنهان نمي شود .....

يك روز مي بوسمت ! يكي از همين روزهايي كه مي خندانمت ، يكي از همين خنده هاي تو را ناتمام مي كنم : مي بوسمت و بعد تو احتمالا سرخ مي شوي و من هم كه هميشه پيش تو سرخم ....

يك روز مي بوسمت ! يك روز كه باران مي بارد ، يك روز كه چترمان دو نفره شده ، يك روز كه همه جا حسابي خيس است ، يك روز كه گونه هايت از سرما سرخ سرخ ، آرام تر از هر چه تصورش را بكني آهسته مي بوسمت ....

يك روز مي بوسمت ! هر چه پيش آيد خوش آيد ! حوصله اي حساب و كتاب كردن هم ندارم . دلم ترسيده كه مبادا از فردا ديگر « عشق من » نباشي . آخر عشق چهار حرفي كلاس اول من ، حالا آن قدر دوست داشتني شده كه براي خيلي ها چهار حرف كه سهل است هزار هزار حرف باشد . به قول شاعر : عشق كلاس اول ، تنها چهار حرف است اما كلاس آخر عشق هزار حرف است ...



يك روز مي بوسمت ! فوقش خدا مرا مي برد جهنم ! فوقش مي شوم ابليس . آنوقت تو هم به خاطر اينكه يك ابليس تورا بوسيده جهنمي مي شوي . جهنم كه آمدي من آنجا پيدايت مي كنم و از لج خدا هر روز مي بوسمت ! واي خدا چه صفايي پيدا مي كند جهنم .....

يك روز مي بوسمت ! مي خندم و مي بوسمت ، گريه مي كنم و مي بوسمت ! يك روز مي آيد كه از آن روز به بعد من هر روز مي بوسمت ! لبهايم را مي گذارم روي گونه هايت و بعد هرچه بادا باد : مي بوسمت و بعد تو احتمالا سرخ مي شوي و من هم كه هميشه پيش تو سرخم

جاده ها منتظرن

دل و بسپار به سفر

كاشكي از راه برسي

يه حضوره بي خبر

مثه اون ستاره كه

واسه شب دلواپسه

پشت قابه پنجره

شب به رويا ميرسه

با تو راه تلاطم

حس رفتن مي گيره

جاده هاي بي عبور

زيره پات جون مي گيره

چشم من خيره به راه

تويي كه مسافري

شب و با اومدنت

تو از اينجا مي بري

بگو كي تموم ميشه

حس تنهائيه من

نگو كه بي خبري

از غمه عاشق شدن

به نسيم مژده بده

خبره اومدنت

مثل من منتظره

شب و تا رسيدنت

از كدوم جاده مياي

سر راهت بشينم

تا بشم ستاره و

ماه و آغوش بگيرم

تو همون مسافري

كه دلم تو رو مي خواد

ماه من هر جا باشي

شب به دنبالت مياد

يه جايي پشت خياله

شب و احساس ستاره

دل من نقره كشونه

آسمون ميشه دوباره

مثه پيراهن مهتاب

كه شب و حرير مي گيره

از سياهي نگاهت

تا شب حادثه ميره

يه سكوت از جنس خورشيد

واسه آغازي دوباره

يه ستاره خوشه چينه

دامن شباي تاره

انگار از حس غريبه

تو و رقص باد و بارون

يه ترانه جون مي گيره

واسه دل سپردن آسون

چشاي كوچه و رويا

منتظر شدن سپيده

عابره راهي كه هيچكي

خط پايان و نديده

كوله بارت روي دوشت

خسته از اينهمه تكرار

همه آرزوت يه خوابه

شبي تا لحظه ي ديدار

يه قدم فاصله انگار

تا ته ترانه مونده

يه تبسم خيالي

شب و تا اينجا كشونده

يه ستاره واسه رفتن

تا ته خيال و رويا

يه سپيده آشنايي

واسه دل زدن به دريا

تو رو ميشه مثه مهتاب

از لب پنجره دزديد

مثه انگشتريه ماه

روي موج بركه بوسيد

تا شب حادثه با تو

ميشه تقدير و رقم زد

توي بارونيه رويا

لحظه اي با تو قدم زد

تو صداقته بهاري

به لطافت سپيده

يه نسيم آشنايي

واسه چشماي غريبه

تو حريره نازك عشق

رنگه گل واژه ي نابي

واسه پرواز نگاهم

مثه آسمون آبي

من و احساس من اينجا

مثل موسيقي و خوابه

طعم آرامش چشمات

مثه آتيش روي آبه

چرا دنيا نمي گرده

يه روز حتي به كام من

كجاي راه و كج رفتم

كه هر روزم شده مردن

تقاص چي رو پس ميدم

گناهم عاشقي بوده

به جرمي كه گرفتارم

واسم تنها شدن زوده

چي ديدي از منو عشقم

كه راهت رو جدا كردي

چقده التماس كردم

چقدر گفتم كه برگردي

بريدي از من و دستام

تو اون روزاي دلتنگي

تو با قلب خودت حتي

مثه من بر سر جنگي

گذاشتي پاي تقديرم

كه دوري سردي مياره

به تو گفتم پشيموني

چه سودي پيش من داره

داري ميفتي از چشمام

دارم از دست تو ميرم

كجا رو اشتباه كردم

كه امروز با تو درگيرم

مي بينه هر كي حالم رو

ميفهمه آخره كارم

به جرمي كه نمي دونم

هميشه بر سر دارم

تقاص چي رو پس ميدم

كه دنيام پر غم و درده

مي گيرم دست هر كي رو

مثه دستاي تو سرده

خوش به حال اونكه تو فال توئه

خوش به حال اونكه تو دوستش داري

اونيكه با بودنش تماميه

دراي دلت رو روش وا ميذاري

خوش به حال اونكه تو آرزوهات

حرف اول و با آخر ميزنه

اونيكه تو دفتره نگاه تو

نمي تونه هيچكي روش خط بزنه

خوش به حال اونيكه كناره تو

ميشينه شبا بهت زل ميزنه

اونيكه مي خنده و طرزه نگاش

وقتيكه غصه داره شكل منه

اين عذابه واسه من واسه دلم

نمي تونم تو رو با اون ببينم

مي دونم دوستم نداري مي دونم

مي گيرم اين حس و پيشت ميشينم

خوش به حال اونكه نبض لحظه هاش

با نفسهاي تو معنا مي گيره

اونيكه تمومه دلتنگيه تو

با نگاه عاشقش جون مي گيره

اون روزايي رو كه تو به يادشي

من دارم به ياده تو سر مي كنم

چرا زنده ام نمي دونم واسه چي

چشام و به خاطرش تر مي كنم

دستات به دستم نرسيد

زود پر كشيدي نازنين

جاي تو تو آسموناست

من اينجا تنهام رو زمين

از روزيكه رفتي ديگه

خوابي به چشمام نيومد

تقديرم اين شد بعده تو

هي بد آوردن پشت بد

قلب كدوم ستاره اي

خاموش و سردي با نگام

مثل يه نوري رد شدي

از آسمونه تو چشام

كاشكي يكي بود اين غم و

از توي قلبم پاك كنه

بگه كه خواب بودم و اين

دلشوره هام و خاك كنه

نفس نفس تنگه برام

هواي بي تو عاشقي

بعده تو تنهام با خودم

شاخه ي خشكه رازقي

پر ميكشم پيش دلت

يك شبي از همين شبا

اگر كه تقديرهمينه

حتي ميرم جنگ خدا

عكس تو اينجا روبه روم

امشب با من حرف ميزنه

چشمام و رو هم ميذارم

دستات تو دستاي منه

ببين از روزيكه رفتي

آسمون با من غريبه

هر طرف ميرم نگاه

آدما به من عجيبه

انگار از روي علاقه ست

كه ما از هم دل بريديم

هر كي قصه ام و شنيده

ميگه هر دو نااميديم

مي دونم كه برمي گردي

اين يه خط اينم نشونه

خواستي چند وقتي نباشي

عاشقت بشه ديوونه

مي دونم كه اشتباهه

فكره اينكه بي تو باشم

يه روزي مياي تو وقتي

من به حرمته تو پاشم

هنوزم زنجيره عشقت

توي گردنم نشونه ست

حلقه اي كه دست تو بود

واسه برگشتن بهونه ست

عكسامون و يادگاري

توي آلبومت گذاشتي

مي دونم كناره اسمت

اسمي رو به جام نذاشتي

دو سه روزي دوري از هم

ميشه فرصتي برامون

ميگن هر فاصله مثل

حلقه اي ميشه به پامون

اگه تنهايي به يادت

اين شبا رو سر ميارم

حرف آدما مهم نيست

تو مياي بازم كنارم